آقای دکتر شیرمحمدی با سلام احتراما با تشکر از شما درصورت امکان درخصوص مشکلات ذیل مرا راهنمایی نمایید: اینجانب 32 ساله و متاهل می باشم. 3 سال قبل ازدواج کرده و از 1سال و نیم پیش (پس از عروسی) رابطه جنسی ام را آغاز نموده ام (قبل از آن با هیچ زنی رابطه جنسی نداشته ام). در طول این مدت همسرم یک بار هم نتوانسته ارگاسم را تجربه کند بطوری که با گذشت زمان عدم تمایل به داشتن رابطه جنسی در او مشهود است (هر چند به خاطر من معمولا هر دو تا سه روز یک مرتبه به این کار ابراز تمایل ظاهری میکند). در یک مقطعی در حدود 6 ماه پیش به مشاور مراجعه نمودیم ولی به نتیجه ای نرسیدیم. در حال حاضر از وجود چنین وضعیتی بسیار ناراحت می باشم. من حتی برای ارضای همسرم از لمس کلیتوریس و لیسیدن فرج و کلیتوریس نیز استفاده کرده ام (این کار را در دوران عقد قبل از داشتن دخول نیز انجام میدادم) ولی به نتیجه ای نرسیدم. در اوایل فکر میکردم مدت زمان عمل جنسی و قبل از آن معاشقه ما کم است. به همین دلیل سعی در طولانی کردن آن نمودم. اما در مقاطع مختلف همسرم از طولانی شدن آنها (برای مثال خوردن سینه ها بازی با کلیتوریس لیسیدن فرج و نهایتا دخول) شکایت میکند (اعلام میکند که دیگر تحمل ادامه آن را ندارد). نکته ای که ممکن است مفید باشد این که همسرم قبل از ازدواج به هیچ نحو با هیچ پسری رابطه نداشته و حتی از شرکت در بعضی گفتارهای دخترانه سکسی نیز اجتناب میکرده و بقول معروف پاستوریزه بوده است. با توجه به موارد فوق و درصورت امکان عاجزانه خواهشمندم راهنمایی های لازم را جهت ایجاد لذت در همسرم مبذول نمایید.
پاسخ ما:
نخستين چيزي كه
بايد روشن شود اين است كه همسر شما دچار كم ميلي جنسي بوده كه
بدنبال آن برانگيخته نمي شده و به ناچار ارگاسم هم نداشته است
يا اين كه بدنبال بي ارگاسمي هاي پشت سر هم شور جنسي ايشان كم
كم كاهش داشته است؟ چرا كه پيش آگهي و چگونگي درمان در هر يك
از اين دو انگاره با هم يكسان نيست.
اگر بپذيريم كه
همسر شما دچار بي ارگاسمي بوده است بايد گفت كه درمان بي ارگاسمي
بسيار آسان تر از كم ميلي جنسي است و به آساني با درمانهاي
(بويژه غيردارويي) بهبود مي يابد. جداي از اندك بيماري ها (مانند
MS ، قند خون يا پرتوتابي محل) يا پيامدهاي دارويي (داروهاي
آرامبخش، ضدافسردگي يا روان گردان) كه به ناكارايي ارگاسم مي
انجامند، در بيشتر موارد بي ارگاسمي سرچشمه غيرجسمي دارد.
ناكارايي ارگاسم در
زنان ناخوشي كميابي نيست و شمار چشمگيري از زنان هنگام همآغوشي
يا هيچ به ارگاسم نميرسند يا بسختي به ارگاسم ميرسند. بنا به
آمارهاي گوناگون پيش بيني ميشود كه سه يك تا چهار يك زنان دچار
اندازه هاي گوناگوني از ديرارضايي باشند. همه آنها نيز "سردمزاج"
نيستند و در ميان آنها كم نيستند زنان خونگرم و خوش رو با شور
جنسي فراوان كه تنها از ديرارضايي گلايه دارند. شايد كمبود
پندارهاي جنسي شهواني و به هم خوردن زودهنگام تمركز زن در اوج
برانگيختگي از چشمگيرترين زمينه هاي آغاز ديرارضايي در خانم
هاست. اين "از دست رفتن تمركز" خود سرچشمه هاي گوناگوني دارد.
گاهي احساس گناه از رسيدن به كاميابي زميني وي را از رسيدن به
ارگاسم باز ميدارد (خودداري هميشگي از برخورد همسرتان با
گفتگوهاي جنسي همسالان از نشانه هاي همين زمينه هاست). گاهي
برانگيختگي جنسي با زنده شدن آزموده هاي تلخ گذشته در پندار زن
همراه است. شمار چشمگيري از زنان در كودكي درگير آزارهاي جنسي
بوده اند كه ياد آن گاهي براي تمام زندگي از سرشان بيرون نميرود.
درگيري هاي زناشويي و خشم فروخورده از جفت نيز از سرچشمه هاي
چشمگير ديرارضايي است. زني كه از جفت ش خشمگين است و يا او را
بخاطر آرزوهاي برآورده نشده اش نبخشيده چگونه ممكن است با او
ارگاسم خوب و خوشايندي را بيازمايد؟ گاهي هم فرد توانايي بازگو
كردن گام نخست آغاز ناكارايي را ندارد و اين رويداد "ناخودآگاه"
رخ داده است. تعارضات دروني كه بيشتر از پيوندهاي ناسالم فرد با
نزديكان بويژه پدر و مادر برمي خيزد از زمينه هاي فراوان اين
درگيري هاي ناخودآگاه است. كمبود دانش و توانايي هاي مورد نياز
براي به ارگاسم رسيدن (مانند نوازش به هنگام و آرام كليتوريس)
نيز از ديگر زمينه هاي ناتواني در به ارگاسم رسيدن خانم هاست.
خوشبختانه در بيشتر
دچارشدگان با بهره گيري از تمرين هاي پيشنهادي ميتوان در كوتاه
هنگام از اين ناكارايي بهبود يافت. در كتاب درمانهاي غيردارويي
در درمان ناكارايي هاي جنسي درباره اين راهكارها به فراواني
گفتگو كرده ايم كه ميتوانيد سري به آنجا بزنيد!
