شما در وبلاگ خود اشاره کرده اید که رابطه از مقعد طبیعی نیست در حالی که مردان همجنسگرا از همین راه با هم ارتباط جنسی دارند و فرد مفعول هم از این رابطه کاملا لذت می برد(البته اگر مخصوصا بار اول با خشونت همراه نباشد).و همچنین من تا به حال مطلب های زیادی دیده ام (از جمله مصاحبه كاپوچينو با يك سكسولوژيست) که در آنها نوشته شده بود كه بعضي زن ها از رابطه ي مقعدي لذت مي برن.اين مطلب واسه من خيلي مهمه.خواهش مي كنم اگه مي شه به من جواب بديد و لينك منابعتون در اي زمينه رو هم بگين. ممنون.
پاسخ ما:
پيش از آنكه به
بررسي بيشتر اين پرسش شما بپردازم نخست براي دريافت بهتر دو
سويه من شما از دريچه واژه ها شايد بد نباشد در مورد معناي سه
واژه "طبيعي، عادي (معمولي)، و سالم) كه در پرسش و پاسخهاي ما
زياد بكار ميروند به كوتاهي گفتگو كنيم.
طبيعي: به آنچه
ميگوييم كه در دنياي پيرامون ما (طبيعت) روي داده يا روي ميدهد.
عادي (معمولي): به
آنچه گفته ميشود كه در شمار چشمگيري از افراد يك گروه (نمونه)
روي ميدهد (هرچند درباره اينكه اين "شمار چشمگير" چه اندازه است
هميشه همه با هم همراي نيستند).
سالم: به آنچه گفته
ميشود كه ما را در جلوگيري از تنش و رنج جسمي يا رواني در برخورد
با دنياي پيرامون ياري ميدهد و پاسخ بجايي به نيازهاي كنوني و
آينده ماست.
به همين روي واژه
هاي "غيرطبيعي " (آنچه در پيرامون ما روي نداده است)، "غيرعادي"
(آنچه در شمار كمتري ديده ميشود)، و "ناسالم" (آنچه به افزايش
درد و تنش جسمي و رواني مي انجامد و با پيشبرد زندگي سازگار
نيست) هم معنا ميشود. ما در گفتگوي روزانه بسيار پيش مي آيد كه
اين سه واژه را ناخواسته بجاي هم بكار مي بريم كه نياز به
يادآوري داشت. بنابراين اكنون شايد بهتر بتوانيم به پرسش شما
پاسخ دهيم.
آيا نزديكي مقعدي
يك آميزش طبيعي است؟ پاسخ اين پرسش بله است چرا كه همانگونه كه
ميدانيم در پيرامون ما روي ميدهد.
ايا نزديكي "مقعدي
عادي و معمولي" است؟ در اينجا بد نيست سري به آمار بزنيم ولي
راستش اين است كه در برابر بسياري بخش هاي ديگر آميزش جنسي، در
بسياري آمارها اين امر بررسي نشده است. همچنين روشن نيست تا چه
اندازه پاسخ افراد پاسخ دهنده به پرسشنامه ها ارزشمند بوده است.
به هر روي شايد بتوان گفت كه برابر اين آمارها[1]
تنها يك چهارم تا يك سوم از زناني كه دست كم يك بار دست به اين
كار زد ند كه چيزي كمتر از يك سوم آنها باز هم به آن تن داده اند
(كمتر از 10 درصد از همه زنان نمونه آماري). هرچند اين آمار ممكن
است در گروه هاي مردمي گوناگون و زمان هاي گوناگون يكسان نباشد و
افزايش يا كاهش پيدا كند. براي نمونه ممكن است بخاطر خودداري از
آميزش جنسي مهبلي در يك گروه سني ويژه (مانند نوجوانان باكره)،
اين درصد افزايش يابد. در مورد فراواني آميزش مقعدي در
همجنسگرايان كه از آن ياد كرديد بايد گفت فراواني چنداني ندارد و
فراوان ترين رفتار جنسي نوازش دستي يا دهاني آلت است.
آيا آميزش مقعدي
سالم است؟ بسياري در سالم بودن آميزش مقعدي چندان خوش گمان
نيستند و اين بدگماني هم زمينه هايي داشته است كه ميتوان برخي از
آنها را يادآور شد:
نخست: از نگاه
كاركردشناسانه[2]
بافت و اندام هاي مقعدي براي نزديكي آفريده نشده اند. بافت ها و
اندامهاي دور و بر مهبل با سازوكارهاي كمك كننده مانند ريزش
پلاسماي لغزنده بدرون مهبل و باز شدن گام بگام مهبل با پيشرفت
برانگيختگي به كاهش درد و خوشايندي بيشتر آميزش كمك ميكنند. در
برابر چنين سازوكارهايي در بافتهاي مقعدي شناخته نشده است. گذشته
از اين روشن است كه به ارگاسم نرسيدن همسر چندان براي او خوشايند
نخواهد بود.
دوم: برابر برخي
آمارها راه يابي گَنده (عفونت) هاي ميكربي و ويروسي در آميزش
مقعدي فراوان تر از آميزش مهبلي بوده است. خراشيدگي و آسيب و
خونريزي بافتهاي لايه دروني راست روده ميتواند زمينه ساز چنين
رويدادي باشد. فراواني بيشتر آلودگي هاي ويروسي چون اچ آي وي و
ويروس هاي پاپيلوما در روي آورندگان به آميزش مقعدي زمينه ساز
بيماري ديگري چون سرطان بافتهاي دور و بر است كه باز گزارشها
نشان دهنده فراواني بيشتر آن بوده است. گذشته از اين گزندهاي
ناشي از آسيب و خونريزي اين بافتها جداگانه ميتواند به آشكار شدن
بيماري هاي ناخوشايندي چون بواسير و شقاق دردناك و فيستول هاي
مقعدي بيانجامد. آسيب دريچه مقعدي ناشي از فشار بيش از حد و پاره
شدن رشته هاي عضلاني اين دريچه توانايي بستن به هنگام آن را از
بين مي برد كه با برون ريز ناخواسته پس ماندهاي روده اي همراه
است.
سوم: ويژگي هاي
نزديكي مقعدي زمينه ساز رفتارهايي است كه ممكن است براي جفت
دردسرساز شود. سختي بهره گيري از پوشينه (كاندوم) هنگام نزديكي
زمينه ساز خودداري بيشتري جفت ها در بكارگيري پوشينه و بدنبال آن
راه يابي آسان تر ميكرب و ويروس هاي آلوده كننده از يكي به ديگري
است. افزايش تنش، نياز به لغزنده هاي فراوان تر و فشار ممكن است
به انزال ناخواسته و بدنبال آن زودارضايي گاه بگاه بيانجامد.
همچنين جابجايي ميكروبهاي از مقعد و جابجايي آن به مهبل ممكن است
با پيامدهاي آلودگي ناخواسته مهبل همراه شود.
اينها پيامدهايي هستند كه پذيرش آميزش مقعدي براي
جفت ها را سخت كرده و از همين روي مي بينيم كه بسياري به آن روي
خوش نشان نميدهند.
[1]
برابر يكي از پژوهش هاي انجام شده بوسيله دانشگاه شيكاگو در
ايالات متحده در 1994، كمي كمتر از 25 درصد از جفت ها دست كم
يك بار دست به آميزش مقعدي زده بودند كه بيشتر آنها گفته
بودند دوست ندارند دوباره دست به آن بزنند. در آمار بزرگي كه
بوسيله مجله Play boy از 2000 نفر در 1974 گرفته شد هم آمار
يكساني بدست آمد. در آمار آلفرد كينزي در نيمه قرن بيستم 28
درصد از زنان بدون همسر و 11 درصد از زنان همسردارد تاريخچه
دست كم يك بار آميزش مقعدي را به ياد داشتند. در يكي از
نزديكترين آمارهاي انجام شده در ايالات متحده[1]
در سال 2002 ميلادي در 12000 زن و مرد تا 30 درصد از زنان
دست كم تاريخچه يك بار آميزش مقعدي را گزارش كردند. اين آمار
در بررسي سال 2005 پايگاه پيشگيري و جلوگيري از بيماريهاي
ايالات متحده به 35 درصد از زنان رسيده است كه نشان از روند
رو به افزايش آن داشته است.