با تشويشهاي همجنسگرايانه و مشكل اختلال نعوظم چه كنم؟

سوال شما

سلام-خیلی خوشحالم که همچین سایتی وجود داره- دکتر من دوران کودکی خوبی نداشتم  تو خونه همیشه دعوا بود. احساسات جنسی من قبل از بلوغ زیاد بود دکتر من هم به جنس مخالف گرایش دارم و هم از احساسات همجنسبازی و همجنسگرایی خوشم میاد اونم فکر کنم یادگار دوران نوجوانیه که با همسن و سالامون از اون کارا می کردیم (فاعل و مفعول)- از وقتی که وارد دبیرستان - و بعد دانشگاه شدم و محیط کار به خاطر تغییر محیط و ترس از آبرو فقط دو بار رابطه جنسی آن هم با هم جنس (فاعل) داشتم و  بیشتر استمنا میکردم. حدود 2 سال پیش ازدواج کردم . که قادر به نعوظ کامل نشدم و با خوردن ویاگرا کار انجام شد. تقریبا دوبار در هفته ویاگرا میخوردم اما به دلیل اینکه کولیت دارم بسیار مشکل معده پیدا کردم . من از قبل خیلی عصبی بودم و این الان خیلی بیشتر شده . همسرم من را شماتت میکند. در حالتی که با ماساژ الت به نعوظ میرسم قادر به حفظ آن نبوده در میانه کار ازدست میرود . همیشه حتی در حالت نعوظ میترسم که از دست برود. احساسات همجنسگرایی (از نوع مفعولی) همراه من هست، ولی من با هیچکس رابطه ندارم فقط در تخیلاتم وفیلمای سکسی با این مساله حال می کنم . مشکلی که هست اینه که بعد از اینکه این احساس میاد سراغم دچار نا را حتی و دلشوره می شم و فکر میکنم د چار ا ختلال هورمونی شدم و سیستم عصبی و هورمونی من بهم ریخته. تصورات عجیب و غریب باعث اذیت و استرس من می شه، تا حدی که اگه بمیرم راحترم. اشتهام هم کور میشه. به نظر شما همجنسگرایی با عث اختلال تو سیستم فکری و روحی میشه؟ من چیکار کنم تا بتونم به زندگی ادامه بدم؟ در ضمن اینم بگم من کلا ادم ترسو و تلقین پذیرم . هیچ جایی امکان زدن این حرفا نیست . پس خواهشا جوا بمو بدین. در ضمن من 30 سالمه.

پاسخ ما

دوست عزيز البته مشكلات شما از جهات مختلفي قابل بحث است. اما نگراني هاي عمده شما درحال حاضر حول دو محور عمده دور ميزند: اول اختلال نعوظ فعلي كه به آن دچار شده ايد و دوم نگراني در مورد عوارض ناشي از همجنسگرايي احتمالي. با توجه به توضيحات شما آنچه كه ظاهراً به نظر ميرسد اين است كه اختلال نعوظ شما بيشتر ناشي از علل غيرجسمي است. در واقع آنچه كه سكسولوژيست ها آن را "اضطراب ارضاء" مي نامند علت شايع اختلال نعوظ آقايان بشمار ميرود. البته اختلال نعوظ مثل اغلب اختلالات جنسي داراي يك زمينه قبلي است كه به آن علل ريشه اي يا علل قديمي گفته ميشود كه همانطور كه خود شما اشاره كرديد اغلب ريشه در رابطه ما با نزديكان و بخصوص پدر و مادر در كودكي دارد. انواع تشويش ها و اضطرابات مانند اضطراب دلبستگي (احساس ترس ناشي از نزديكي عاطفي به ديگري)، اضطراب وابستگي (احساس اضطراب ناشي از دور شدن از كسي كه به او وابسته شديم، و اضطراب موفقيت (احساس نگراني از موفق شدن و اول شدن و كامياب شدن در كارها) از جمله علل شايع زمينه ساز در بروز  اختلالات جنسي است. اضطراب ارضاء از عللي است كه در زمينه مسائل گفته شده ميتواند باعث بروز ناگهاني علائم اختلال جنسي مانند اختلال نعوظ شود. در اين حال هنگام معاشقه و نزديكي بصورت مداوم افكاري مانند اين به سراغ فرد مي آيد: آيا ميتوانم از عهده اين كار بربيايم؟ آيا ميتوانم همسرم را ارضاء كنم؟ آيا آلت من به انداز كافي بزرگ و سفت باقي مي ماند؟... درمان هاي غيردارويي (در كنار استفاده محدود از داروها) نقش مهمي در كاهش اين تشويش ها و تعارضات و برطرف كردن علائم اختلال نعوظ دارد. ما در كتابهاي تشخيص و درمان و پيشگيري از اختلالات جنسي بصورت مفصل در اين باره صحبت كرده ايم و براي اطلاعات بيشتر ميتوانيد به آنها مراجعه كنيد. داروها مانند واياگرا نقش درماني مهمي در برطرف كردن اساسي اختلال ندارند و صرفاً به برطرف كردن موقت علائم كمك ميكنند. همچنين وجود همسري خونگرم و مهربان نقش مهمي در برطرف شدن سريع تر اختلال دارد. خانم هايي كه زياد قر ميزنند و بقول شما زياد "اهل شماتت" هستند نقش مهمي در جلوگيري از درمان موثر اختلال خواهند داشت.

در مورد تخيلات همجنسگرايانه شما هم با توجه به سابقه اي كه گفتيد در حال حاضر مطمئن نيستم كه چنين گرايشات و تمايلاتي ممكن است علت بروز اختلال نعوظ شما شده باشد. براي اظهار نظر قطعي به اخذ شرح حال كامل نياز است. هرچند چنين احتمالي چندان قابل توجه نيست و لازم نيست نگران احتمال همجنسگرايي عملي در آينده و اختلال در رابطه فعلي تان باشيد. موفق باشيد