سوال شما
وقت بخیر جناب دکتر شیر محمدی من بر خلاف سابق که واکنشی منفی ابراز میکردم اینبار خیلی دوستانه با الف صحبت کردم.شاید برخلاف آنچه تصور می شود خیلی بیشتر از ما میداند. واما ... شما و من و همه اشخاصی که متاهل هستیم میدانیم که هر زن و شوهری به شکل های متعدد و به اشکال مختلف با هم روابط جنسی دارند و این امر بسیار طبیعیست .حال سوال اساسی اینجاست که یک نوجوان دختر یا پسر به ارضائ نیازهای جنسی خود نیازمند است یا خیر؟ و آیا تنها به یک شکل ثابت و یا این حق را باید داشته باشد که به تعدد اشکال بیندیشد ؟
الف از شما آموخته که از کاندوم استفاده کند و در هر رابطه فقط با یک نفر باشد که این آموزش ها از سوی شما (فقط شما) جواب داده و قابل تقدیر است ...(فقط شما) به این دلیل که بدون عشق پدر و مادری و بدون تمایلات جنسی دیگران و صرفا به جهت آموزشی بوده و به همین دلیل موثر بوده ... اما در هر رابطه فقط یک نفر (که ظاهرا آموزشی جنسی از سوی شما بوده) برایش این معنا را دربر داشته که فرضا امروز آقای ت ...دفعه دوم آقای ب ... ج...د و نه فقط یک نفر خاص. و همین امر باعث شده که از شما خواهش کنم نظرات خود را بهمین صورت مكاتبه اي و نه بصورت حضوری با الف در میان بگذارید. او خیلی دوستانه به من گفت که میداند (بقول خودش) کار بد میکند و این مسئله هم به دلیل فرهنگی و هم بدلایل پزشکی " وخطراتی که برای سلامتی ایجادمیکند" صحیح نیست. اما سوالی از من پرسید که ناتوان در پاسخگویی شدم مبنی بر اینکه یک انسان نیازهای جنسی دارد " شاید سالها بعد ازدواج کند " اما در سنین نوجوانی چه باید کند؟ و آیا خودارضایی همیشه به یک شکل و در تنهایی جذابیتی دارد؟؟؟جناب دکتر شیرمحمدی "بازی کردن برای کودکان امر مهمی تلقی میشود اما آیا میتوان انتظار داشت که همیشه با یک وسیله و دایماً به یک شکل بازی کند؟ خصوصاً برای کودک یا نوجوانی که تنوع بازیها برایش مهمتر از وسیله بازی و خود بازیست ؟ ما در تربیت این بچه کوتاهی نکرده ایم و شاید این فرهنگ جامعه ماست که نوجوانان و جوانان دختر یا پسر را بدون نیازهای جنسی میپسندد بی اینکه به خود بچه ها بیندیشیم که آیا به این طرز فکر و این فرهنگ توجه میکنند یا خیر ؟
پدر الف بر این باور است که او در کنار ما بخوابد و نه در تنهایی و نه در اطاق خودش ...از پوشیدن شلوارک حتی در منزل جلوگیری شود.. تنهایی به حمام نرود ...اگر بعد از حمام بدون پوشیدن لباس و تنها با یک حوله ( همچون همیشه ) وارد اطاق شد با سیلی از او پذیرایی شود... بعدازظهرها اجازه خروج از منزل را نداشته باشد ... و گاهی اوقات تنبیه بدنی هم شود تا ترسی دایمی در وجودش باشد
من چنین فکری را نمی پسندم ..الف باید آنگونه که راحتتر است زندگی کند اما اگر از خانه خارج میشود بداند که ما به او اعتماد داریم که جایی نمیرود و رفتاری ناپسند انجام نمی دهد و این تصور بطور دایمی با او باشد که (گرچه میتوانم هر کجا بروم و هرکاری کنم ولی مادرم و پدرم به من اعتماد کرده اند و اجازه خروج از منزل را به من داده اند پس نباید ...)واین دو تفکر نیاز به تجربه شما برای تایید یا تغییر دارد تا آنچه را نیاز است انجام دهیم
جناب آقای دکتر آیا شما با اشخاص دیگری که با چنین مسایلی رودررو بوده اند مواجه شده اید؟ آیا دارو درمانی اثری داشته ؟ تصور نمیکنم با دارو بتوان بر غلیان احساسات جنسی جوانان ونو جوانان اثری ایجاد کرد .اما با ایجاد تمایلات مذهبی و دینی ... عبادات ... حضور در مساجد بطور دسته جمعی (مثل نماز جماعت) معطل نگذاشتن بچه در ایام تابستان و حتی ساعات تعطیلی مدرسه و حضور در کلاسهای اوقات فراغت ... کلاس های موسیقی ...ورزش ...اهدائ جایزه بدلایل متعدد ...و دیگر اموری که شما هم میتوانید با کمک گرفتن از دانش و تجربیات خود بر آنها اضافه کنید از این امرخاص که با سلامت جسمانی و روانی و با مسایل فرهنگی ما در تضاد است جلوگیری کنیم. اما...... آیا با تمام این اعمال و رفتارهای فوق الذکر به سلامت جنسی نوجوان لطمه وارد نمیشود؟
آیا هراز گاهی نباید به شخص این اجازه داده شود که نیازهای جنسی خودش را مرتفع نماید؟ حد و حدود این اجازه و رفع نیاز مذکور تا چه حد است؟ آیا باعث طغیان روحی و جنسی بچه نمیشود؟ (آنگونه که در اردیبهشت ماه امسال واقع شد ...) شما در هر موردی با احتمال روبرو باشید در یک امر میتوانید کاملا یقین داشته باشید و آن اینست که الف هرآنچه را با خانواده و بخصوص با من و حتی با دیگر دوستانش درمیان نمیگذارد براحتی به شما میگوید .دلیلی هم بر این کارش دارد (دوستان هم سن و سالش بیش از خودش نمیدانند ...بزرگترها فقط بفکر لذایذ جنسی خودشان هستند و آموزشهای آنها مبتنی بر روابط جنسی و کنار زدن رقیبان است و آموزش پدر و مادر مبتنی بر دوست داشتن و عشق فراوانیست که به فرزند خود دارند ... اما دکتر شیر محمدی صرفا میخواهد کمک کند بی اینکه او را دیده باشد پس میتوان با دکتر همه چیز را درمیان گذارد) بنابر این بیان شما و سوالات شما به درستی پاسخ داده میشوند که متاسفانه بنابه گفته الف (دکتر تحویلش نمی گیرد و سوال و جوابی نمی کند چون الف را یک پسر بچه که کار بد کرده تصور می کند بدون اینکه قبول کند با هم دوست هستند و دوستان باید همدیگر را درک کنند ...).جناب دکتر شما به تاثیری که در روح و روان الف ایجاد میکنید احاطه ندارید و شاید اطلاع نداشته باشید که یکی از خوشحال کننده ترین امور در زندگی الف دریافت یک نامه اینترنتی از جانب شماست خصوصا اگر حاوی سوال یا سوالاتی باشد. بارها و بارها به این قضیه اشاره کرده است. نهایتا اینکه برای من بسیار مشکل و حتی غیر ممکن است که در حضور شما به این وقایع بپردازم ..لطفا درک نمایید ..مهم نیست الف کجاست ...کیست و چرا... به این بیندیشید که یکانسان دچار مشکلی شده که بمرور ملکه ذهن او میشود و تنها شمایید که بصورت اینترنتی میتوانید این ملکه ذهنی را به بهترین وجه ممکن تغییر دهیدصمیمانه از شما تشکر میکنم.
پاسخ ما
مادر بسيار عزيز. براي راحتي كار بگذاريد يك جمع بندي ساده داشته باشيم. پسر شما از اوائل جواني به تحريك و تشويق يك مرد بزرگ تر با او يك تجربه جنسي نامعمول داشته است كه ابتدا بخاطر كنجكاوي به آن تن داده و سپس برايش خوشايند شده است. همانطوري كه شما اشاره كرده ايد اكنون ما با اتفاقي روبرو شده ايم كه سوالات گوناگوني را برايمان مطرح كرده است. بعنوان پسري كه به هر دليل ارتباط اش با يك حمايت كننده دانا و توانا در ارتباط با اين اتفاق قطع شده است ايشان از من كمك خواسته اند
و من هميشه سعي كرده ام تا حد امكان به كاهش سرگشتگي هايش كمك كنم. اما با توجه به وضعيت نگران كننده وي و براي اظهار نظرهاي دقيق تر به شما تذكر دادم كه حضور شما همراه با فرزندتان براي اخذ شرح حال كامل الزامي است كه متأسفانه همچنان – احتمالا بخاطر شرم حضور و احساس سرشكستگي از ارتباط فاميلي با يك همجنسباز – سرسختانه از اين كار خودداري كرده ايد كه به همين لحاظ از شما (و نه ايشان) سخت خشمناكم.
در اينجا بخاطر اهميت سوالات شما دوست دارم پاسخي اجمالي به اين سوالات بدهم، هرچند در جاي ديگر
(پاسخ مفصلي به اين سوالات بسيار اساسي و مهم انساني) داده ام كه شما را به آن جا ها نيز ارجاع ميدهم.
عمده نگراني هاي ما بعنوان پدر و مادر در مورد سلامت پسر همجنسبازمان چيست؟
قطعاً سلامت جسمي و روحي فرد از جمله موارد بلامنازعه است كه بعنوان معياري براي سنجش درستي يا نادرستي يك رفتار يا فرآيند بكار ميرود. رابطه جنسي فرزند شما با مرداني كه اغلب فاصله سني زيادي با او دارند از چند نظر ميتواند بطور جدي سلامتي وي را بخطر بياندازد:
اول: روابط جنسي كنترل نشده با توجه به تعداد زياد جفت هايي كه بطور مرتب و بدون كاندوم با هم نزديكي ميكنند شرايط بسيار آماده اي براي انتقال بيماري هاي مسري چون ايدز و هپاتيت و تبخال و كانديلوما و سوزاك و سيفيليس است. متوجه شدم كه شما براي ايشان آزمايش ايدز درخواست كرديد و ظاهراً با توجه به منفي بودن جواب نگراني چنداني در اين رابطه نداريد يا نخواهيد داشت. به احتمال زياد شما تصور مناسبي از اين وضع نداريد. پس فقط به قسمت كوتاهي از نامه هاي وي توجه كنيد: "..الانه بعضی وقتا مینشینم با خودم حساب میکنم که مثلا یک سال یا دو یا سه سال پیش تابستون چه کسی چند بار و کجاها و چطوری منو مثلا کجا برد وچطور منو کرد و من چه حالی داشتم و وقتی حساب میکنم حدود دوهزار بار میشه..." اينكه يك بار اين آزمايش فقط از نظر يك ويروس منفي بوده دليل بر اين نيست كه فرزندتان به زودي مبتلا به يكي ديگر از اين آلودگي هاي ميكروبي و ويروسي
(اغلب با عوارض شديد و گاهي غيرقابل درمان) نخواهد بود. ادعاي استفاده از كاندوم نيز لااقل از نظر من مطمئن كننده نيست و بسياري از اين مردان بزرگ تر تمايلي براي بكار بردن كاندوم در نزديكي هاي خود ندارند
و به ناچار وي را در عمل انجام شده قرار دهند.
دوم: بسياري از مرداني كه اقدام به نزديكي با پسر شما ميكنند از مردمان مسئول و
منزه جامعه نيستند. طبق گفته فرزندتان بسياري از آنان قبل از اين كار اقدام به
مصرف فراوان مواد مخدر ميكنند و گاهي در ميان آنان معتادان تزريقي نيز يافت
ميشود. فكر ميكنيد ارتباط يك نوجوان با اين گروه بزرگ از معتادان به مواد مخدر هيچ تأثيري در احتمال آشنايي و يا مصرف اين مواد توسط پسرتان نخواهد داشت؟ گذشته از اين اعتياد تزريقي يكي ديگر از عوامل مهم زمينه ساز انتقال بيماري هاي مسري گفته شده است
و احتمال ابتلاء به آنها را افزايش ميدهد.
سوم: با توجه به نظر منفي بعضي افراد جامعه به همجنسبازان (يا همان هموفوبيا) احتمال برخوردهاي فيزيكي و ضرب و شتم و تجاوز و آدم ربايي و قرار گرفتن در معرض خطرات جدي در جامعه ما چندان نادر نيست. با توجه به توضيحات خود وي اينكه قبلاً نيز چنين اتفاقي (آدم ربايي و تجاوز) براي او افتاده و درآينده نيز احتمال آن فراوان است از اين بابت نيز نگراني جدي وجود دارد.
آيا همجنسبازي نياز و حق يك نوجوان است؟
يكي از سوالات مهم شما سردرگمي در مورد نوع واكنش درست به همجنسبازي فرزندتان است. آيا همجنسبازي يك اتفاق سرشتي و طبيعي است كه ما قادر به ممانعت از آن نبوديم و بايد آن را به همين صورت بپذيريم؟ فكر ميكنم اين موضوع بسته به هر مورد قابل بحث و بررسي است. در مورد نوجوان شما با توجه به اينكه اين رفتار جنسي با كشش عاطفي به يك نفر همراه نيست و اصولاً مشخص نيست چقدر براي وي ارضاء كننده بوده است بنظر ميرسد نياز به بحث و بررسي جدي تري دارد. با توجه به اينكه اين رفتارها به دلايل گفته شده بصورت قوي سلامت وي را تهديد ميكند بنظر ميرسد بايد با كنترل بيشتري از سوي افراد مسئول وي (نه لزوماً با سيلي زدن) همراه باشد. از طرف ديگر مطمئن نيستم كه رفتاردرماني در اصلاح اين رفتارهاي جنسي بي تأثير باشد و احتمال تأثير رفتاردرماني در تخفيف و تغيير آن وجود دارد كه به امتحان كردن آن مي ارزد. لزوم بررسي كامل و احتمالاً شروع رفتار درماني از دلايل مهم مراجعه حضوري شماست كه نسبت به آن اعتراض داشته ايد. يكي از سوالات مهم اين است كه قبل از اينكه بنظر دير شده باشد آيا ميتوان وي را به داشتن رفتارهاي جنسي معمول با دختران ترغيب كرد؟ ما هم مانند شما با يافتن راه حل هاي مناسب براي حل نيازهاي جنسي نوجوانان موافقيم اما مسائل و معيارهاي بسياري را بايد در اين تصميم گيري ها مد نظر قرار داشت.
در مورد لزوم تنوع رفتارهاي جنسي و اينكه آيا همجنسبازي حق يك فرد هست يا نه؟ در مقالات تحت عنوان "مباني نظري آزادي و آزادي هاي جنسي" بطور مفصل در اين باره صحبت كرده ام. بطور خلاصه دانش نقش مهمي در اعطاي آزادي يا كنترل رفتارهاي ما بعهده دارد و همانجا اشاره كرده ام كه در غياب دانش الهي چاره اي جز تكيه بر دانش روز بشري و در اين مورد دانش نوين جنسي نيست. از همين روست كه همانطور كه پيش از اين اشاره كردم بدون اطلاعات كافي از فرد و رجوع به منابع معتبر مايل به ادامه اظهار نظر در مورد وضعيت فرزندتان نيستم. اينگونه اظهار نظرهاي بدون اطلاع و دانش كافي، مخل آزادي هاي مشروع انساني است كه انسان در طول تاريخ زندگي بشر همواره از آن در رنج بوده است. از آنجا كه اين پاسخ را در سايت اينترنتي دانش نوين جنسي قرار ميدهم تا تمام مادراني كه در شرايط شما هستند از پاسخ ما مطلع باشند بعنوان حرف آخر توصيه من به همه آنان اين است كه در مورد نحوه برخورد با اين موضوع و
قبل از هر اقدام، از هيج مشورتي با دانش نوين جنسي خودداري نكنند.