لابيرنت Labyrinth

کمی قبل از مقدمه
شاید از زمان راه اندازی سایت به مسئله پویا نبودن آن توجه کرده بودم. خواننده های عزیزم امکان نظر نوشتن به راحتی را نداشتند و پست الکترونیک هم کمی حال و حوصله بیشتر می طلبد که شاید همه کس نداشته باشد و از خیر اظهار نظر کردن بگذرد. یک دوره کوتاه هم از phpnuke استفاده کردم که ظاهر خیلی دلچسبی نداشت و عموم خوانندگان هم با آن ارتباط برقرار نکردند.
غیر از این بعضی حرف های دیگر خودم هم بود که البته در گفتن و نگفتن اش هنوز هم دو به شک ام. از پوشیده گفتن و به رمز سخن سرایی دل خوشی ندارم. از آن طرف نمی خواستم سوءتفاهم های ناشی از رک گویی کل سایت را درگیر کند و به هر دلیل مردم عادی از دسترسی به سایت دانش نوین جنسی که شاید تنها سایت اطلاع رسانی علمی فیلتر نشده در ایران است محروم شود. خلاصه اینها تا دوباره که از کتاب خاطرات جناب آقای هاشمی جایی حرف و اشاره ای دیدم به یاد این افتادم که علاوه بر تاریخ حکمرانی جایی هم باید به تاریخ مردم عادی پرداخته شود. تجربه های معمولی که البته خیلی ارزشمند هم میتواند باشد. حرف ها و گزارش هایی که نسل بعد از من باید بخواند. خاطراتی که سالها بعد ممکن است کنار پنجره موقع گوش دادن به نغمه پاییزی کلاغ ها خواندنی باشد. علاوه بر این ها عشق به نوشتن و تمرین نوشتن که همیشه میتواند به آدم یادآوری کند هنوز نمرده است!
هرچه باداباد! این از اول کار که تصمیم به وبلاگ نویسی و نوشتن خاطرات روزانه است. اما حالا مسئله نصب یک نرم افزار مناسب وبلاگ نویسی روی سایت بود که مثل همیشه آقای احسان چاووشی مرد بزرگ اصفهانی- که مثل همه اصفهانی ها سخت کوش و کم مدعاست- به یاری آمد و سایت وردپرس فارسی را پیشنهاد کرد. البته هنوز کاملا جا نیافتاده ام و خوب فرصت برای آشنایی با این چیزها زیاد است. (اگر کسی سوالی در این باره داره همینجا تو کامنت ها مطرح کنه یا اگر کسی برای حل این مسائل اشنایی خوبی با وردپرس داره)
خوب این هم :”تاریخ کامل مردم عادی” به قلم یک آدم عادی. شاید هم “تاریخ کامل مردمی غیرعادی” به قلم یک آدم غیرعادی! راستی کدام عنوان قشنگ تراست؟ ها؟

حالا چرا اسم اش را لابیرنت گذاشتم و نه مثلا “هزارتو”، شاید بخاطر طنین سنگی پژواک هجا ها باشه. انگار این غریبگی برام آشناتر از اون بومی بودنه. به هرحال من رو که به یاد خودم میندازه. شما رو نمیدونم.