لابيرنت Labyrinth

معمولاً موقع سریال یوزارسیف که میشه حاضرم به هر خفتی تن در بدم و سرم رو گرم کنم تا بچه ها این یه قسمت رو هم ببینند و برن سراغ بازی هاشون و من رو با جعبه جادو تنها بذارند. خلاصه دردسرتون ندم دیشب هم موقع پخش این قسمت کارم دراومده بود. اولش که ظرف های کود شده مال دو هفته پیش تو ظرفشویی رو آب کشیدم. بعدش رفتم سراغ لباس های ژیمناستیک بچه ها که دو ماه بود شسته نشده بود. بعد جاروبرقی دست گرفتم راه افتادم دور تا دور خونه. آخرش کف آشپزخونه رو داشتم طی میکشیدم که بالاخره دوستان دلشون به رحم اومد و گفتند: بابا بیا اگه دوست نداری بذاریم MBC. خلاصه میخواستند کانال عوض کنند که سرم رو بلند کردم و نگاه ام افتاد به اون صحنه ای که نمیتونستم باور کنم. مثل اسپایک تو سریال استار ترک داد کشیدم: نه! نه! ولش کن!
قضیه این بود که دوربین یه نمه کشید سمت چپ و در حالیکه ندیمه زلیخا خبر خیره سری ها و پا ندادن یوزارسیف تو زندان رو برای عاشق دلشکسته سوغاتی اورده بود و زلیخا هم یه ریز به زمین و زمون لیچار می بست یه دفعه زلیخا داد میزنه: اینها رو نه! اینها رو دیگه ننویس! اون وقت دوربین زوم میکنه رو صفحه تند نویس مخصوص زلیخا که داشته با خط هیروگیلیف تصویری عین خبرنگارهای کاخ سفید تمام اون نصفه روز نطق بانوی اول مصر مای لیدی زلیخا رو ثبت و ضبط میکرده! رو صفحه مقوایی مارک اشتینباخ روبروش هم - کور شم اگه دروغ بگم- سه چهارتا فرعون و هرم و مار و گوسفند و مرغ بال بال میزدند! حال شما تصور کنید قیافه تندنویس زلیخا رو در حال تندنویسی لیچارهای زلیخا به زبون هیروگیلیف! خدا بخیر کرد دیگه صحنه پاک کردن اضافه هاش رو تو ادیت دراورده بودند! خداوکیلی اگه تمام فیلم های لورل هاردی و هارول لوید رو رو هم بکوبند اگه قد یه نخود نمک سریال حاج فرج رو داشته باشه!
بچه ها گفتند: چی شد؟ یه دفعه خوش ات اومد بابا؟! بی اختیار یاد اون طوطی شوخی معروف افتادم و گفتم: اگه تمام پرهام هم بکنید این یکی رو دیگه باید ببینم!

از شوخی گذشته یکی از مزایای مهم ساختن فیلم “ایوب پیامبر” و سریال “یوسف پیامبر” اینه که این دو پیامبر عظیم الشان الهی - حضرت ایوب و حضرت یعقوب- با دیدن این فیلم ها کلاً مصیبت های خودشون از یادشون میره! به هرحال اگه از فرج الله سلحشور بپرسین میگه: ارزش اش رو داره!